τραγούδια: Πασχαλιόγιορτα

ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΣΤΗ ΣΚΟΤΙΝΑ

          Αντιπροσωπευτικό τραγούδι σε όλα τα πασχαλιάτικα της Σκοτίνας είναι τα «Πασχαλιόγιουρτα» (βλέπε και ανάρτηση 28.4.2014). Χορεύεται πανηγυρικά σε κάθε εορταστική εκδήλωση που σχετίζεται με το Πάσχα. Αυτό παρατηρείται α) στον ενοριακό ναό (Παναγία στην Άνω Σκοτίνα, αϊ-Γιώργης στην Κάτω), β) στα εξωκκλήσια του χωριού.                  

          Εθιμοτυπικά ανοιχτή λαϊκή εκδήλωση πραγματοποιείται στην Παναϊά κατά την Παρασκευή της Διακαινησίμου. Η Παναϊά (Παναγία) είναι εξωκκλήσι που βρίσκεται στα δυτικά (καραούλι) της Κάτω Σκοτίνας. Σε κάθε περίπτωση οι χριστιανοί στη Θεία Λειτουργία ακούνε το «αγαπήσωμεν αλλήλους». Κι αμέσως σπεύδουν να βγουν έξω από το ναό, ίνα «εν ομονοία» δώσουν τα χέρια. Να στήσουν το χορό πλάι στην Εκκλησιά, να χαρούν τα «Πασχαλιόγιουρτα».  

          Το τραγούδι καταγράφεται όπως ακούγεται:

                    Ν’ ήρθαν τα Πα ν’ ήρθαν τα Πασχαλιόγιουρτα*,

                  ν’ήρθαν τα Πασχαλιόγιουρτα κι οι πίσημις οι μέρις,

                  κι οι πίσιμις οι μέρις **.

                  Ν’ ήρθι ι Μάη ν’ ήρθι ι Μάης ι φίλους μας,

                  ν’ ήρθι ι Μάης ι φίλους μας, Απρίλης ι αδιρφός μας.

                 Απρίλης ι αδιρφός μας.

                  Απρίλ’, Απρίλ, α, Απρίλη μας αφόρητιη,

                  Απρίλη μας αφόρητιη, Μαή καταδρουσάτη

                 Μαή καταδρουσάτι.

  Να βρέξ’ ι Απρί’ να βρέξ’ ι Απρίλης δυο βρουχές,

  Να βρέξ’ ι Απρίλης δυο βρουχές

  κι ι Μάης να τριτώσει, κι ι Μάης να τριτώσει.

----------

* ο κάθε στίχος τραγουδιέται πρώτα από την ομάδα των γυναικών και επαναλαμβάνεται από τους άντρες στον αυτό χρόνο και ρυθμό.

** στα τοπικά μας τραγούδια πρυτανεύει το γλωσσικό ιδίωμα του τόπου. Λέμε: οι ‘πίσημις οι μέρις (επίσημες ημέρες), ι Μάιους ι φίλος μας (ο Μάης ο φίλος μας) κλπ. Πρέπει να τονιστεί ότι μερικοί προσποιούνται την ντοπιολαλιά. Αυτό το πράγμα από πολλούς θεωρείται επιζήμιο τόσο στη γλώσσα του τόπου, όσο και στην ομορφιά του τραγουδιού.

----------

Σημείωση 1η: Η φωτογραφία είναι βγαλμένη στο πανηγύρι «τ’ αϊ- Γιουργιού» του 2014 στην Κάτω Σκοτίνα.

Σημείωση 2^η: Στην κατηγορία «Πασχαλιόγιουρτα» υπάγονται αρκετά τραγούδια. Στη Σκοτίνα το πλέον γνωστό είναι αυτό που φέρει τον τίτλο «Ι Κουσταντίνους ι μικρός». Το σημειώνω (μερικούς στίχους) όπως το λεν στη Σκοτίνα:

                           Ι Κουσταντίνους ι μικρός

                           ι μικρουχαϊδημένους .

Μικρόν τουν έχ’ η μάνα του

μικρόν κι η αδιρφή του.

Μικρόν τουν αρραβώνιασαν

μικρή βασιλοϊπούλα.

Κι ακάλιασαν τα 99 χουριά

τα δέκα βιλιέτια,

μα του “Χριστός Ανέστη-”

τα δέκα βιλιέτια.

Μα του “Χριστός Ανέστη”,

ακάλιασαν κι τουν Τούρναβο

κι τη μισή τη Λάρσα.

Τραγούδι: Να τσάκιζα το μαστραπά

Στα Στυλάτκα

Στην Άνω Σκοτίνα («απαλνή) υπάρχει γειτονιά που λέγεται «Στυλάτκα» ή «Αυλή τς Στύλινας». Προπολεμικά εκεί «έβαζε» (βούιζε) ο τόπος από παιχνίδια, τραγούδια, χορούς. Το όνομα το πήρε από τους Στυλαίους. Ο Διονύσης Στύλος-Τσιακμάκης υποστηρίζει: Ο «Γιωργάκς-Τσιπόρης πήρε γυναίκα Σκοτινιώτισσα χήρα, Στύλινα. Άλλαξε το όνομα και έγινε από «Τσιπόρης «Στύλος». Τα σύνορα ήταν: «απού κάτ’ Στέργιος Μ. Γιρμπχαλός, Μήτρος Γερομιχαλός, απού πάν’ Κουτσιβάτκου, απού ‘δώ τ’ Κουντουγιώρ’». 

Τα «Στυλάτκα» απέκτησαν σημασία, γιατί εκεί στήνονταν τρανός χορός κατά τις επίσημες γιορτές και προπαντός στην περίοδο του Πάσχα. Τα πιο γνωστά τραγούδια που ακούγονταν είναι «τα Πασχαλιόγιουρτα» κι «ι Κουσταντίνους ι μικρός» (βλέπε αναρτήσεις της παρούσας ιστοσελίδας:  26.3.14 και 19.4.15 αντίστοιχα). Το τραγούδι που ακολουθεί είναι γνωστό στον Κάτω Όλυμπο (και όχι μόνο). Σε κάθε εκδήλωση στην Αυλή της Στύλινας το «έπιανε»(το άρχιζε) η Καλή Δάμπλια-Καλιαμπού, μητέρα του γράφοντος. Καταγράφεται όπως η ίδια το τραγουδούσε. 

 Στη φωτογραφία η Καλή 
Δάμπλια-Καλιαμπού

ΝΑ ΤΣΑΚΙΖΑ ΤΟ ΜΑΣΤΡΑΠΑ

Να ‘χα ένα μή, ρόιδο μου,

να ‘χα ένα μήλο να ‘ριχνα (2)

στο πέ, μανάν μ’,

στο πέρα παραθύρι.

Να τσάκιζα, ρόιδο μου,

να τσάκιζα το μαστραπά (2)

πο ‘χει, μάνα μ’, πο ‘χει το μόσχο μέσα.

Το μόσχο το, ρόιδο μου,

το μόσχο το γαρύφαλλο (2)

και το μακεδονήσι.

Και μέσα η κό, ρόιδο μου,

και μέσα η κόρη κάθεται,

κεντάει χρυσό μαντήλι.

Το μαντηλά, κόρη μου,

το μαντηλάκι που κεντάς,

το μαντηλάκι που κεντάς,

σε μέ, καλέ, σε μένα να το  στείλεις.

Να μην το στείλεις μ’ άλλονε,

παρά με την αγάπη.

          Ο Ηρακλής Δάμπλιας ο μικρότερός της αδερφός, με ενθουσιώδη αυθορμητισμό προσθέτει (το έτος 2001):

Κέντα του κόρη μ’ κέντα του

κέντα του κόρη μ’ κέντα του,

κέντα του κόρη μ’ κέντα του

κι άλλουν μανά μ’

κι άλλουν να  μη ντου δώσεις.

----------

Ανάμνηση: Δεν το κρύβω ότι το συγγενικό περιβάλλον με επηρέασε στο να αγαπήσω κι εγώ το τραγούδι της μάνας. Θυμάμαι παραδείγματος χάριν: α) σε κάθε της κίνηση (μπαξές, σπίτι, βρύση) ψιθύριζε τραγουδιστά «να τσάκιζα, ρόιδο μου, να τσάκιζα το μαστραπά» και άλλους τοπικούς σκοπούς, β) ο πατέρας της Γιαννούλης, με δεξιοτεχνία έπαιζε το βιολί και συνόδευε το τραγούδι της Καλής, γ) άλλο άκουσμα στο ίδιο τραγούδι έχω από το θειο μου Ηρακλή Δάμπλια. Αυτός κάθε πρωί στα χρόνια του Εμφυλίου βοσκούσε τα μανάρια (πρόβατα) στο καραούλι «Μπαρμπούσ’» κοντά στη βρύση «Βλαχάτη». Εκεί έπαιζε τη φλογέρα σαγηνεύοντας τους κατοίκους του χωριού (Άνω Σκοτίνα). Από 'κεί φέρνανε  νερό οι οικογένειες της γειτονιάς του Γιαννούλη Δάμπλια. (Η ονομασία οφείλεται στους βλάχους μαστόρους, οι οποίοι ανακάλυψαν την πηγή. Αυτοί έφτιαχναν κάρβουνα και έμεναν στο χωριό. Οι χωριανοί αργότερα έφεραν το νερό στην πλατεία ("Πλάτανο"), βλέπε ανάρτηση 2.10.14)

ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ-πλησιέστεροι συγγενείς του Γιαννούλη Δάμπλια

ΔΑΜΠΛΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ-Σκάθαρης (+16.9.1914), σύζυγος Χρυσούλα Γιργουλά- Μπασιάλα (Χρυσάνα). Σιδηρουργός-κυνηγός. Γιος: Γιαννούλς* (27.9.1887-1950), σύζυγος. Όλγα Γερομιχαλού. Παιδιά:

1. Βασίλης (1906-), σύζυγος Πινέλω Μπουκουβάλα. Παιδιά 6      

2. Καλή ((26.1.1909-25.11.1980), σ. παπά Απόστ. Καλιαμπός (1904-1995). Παιδιά: 9

3. Θωμάς, σ. Μαρία από Χράνη. Παιδιά: 5             

4. Απόστολος (+1937)               

5. Θανάσης (1911-1936)     

6. Χρυσούλα (1914- ), σ. Αθ. Αγγέλης. Παιδιά 5              

7. Γιώργος, σ. Στάμω Αστ. Γερομιχαλού. Παιδιά 4         

8. Σοφία, σ. Λεωνίδας Σκρέτας (υιοθετήθηκε από Μητό-Καλαμάρα Γρηγόρη.    Παιδιά 2

9. Μαριγούλα, Σκοτώθηκε στον εμφύλιο (1048) από νάρκη 

10. Ηρακλής (1929-2013), σ. Αθηνά Κρεμέτη-Κατερίνη. Παιδιά 3

----------

* Σκάθαρης, παρατσούκλι του Γιαννούλη Δάμπλια. Προσωπικά πιστεύω ότι προέρχεται από το αγκαθωτό ψάρι σκαθάρι. Ο παππούς μου συνήθιζε να τρώγει ψάρια. Τη μέρα των Βαΐων του 1950 στην Κάτω Σκοτίνα επέστρεψε από την Εκκλησία κρατώντας στα χέρια ψάρια. Μόλις μπήκε στο σπίτι εξέπνευσε. Ο Απόστολος Δάμπλιας του Ηρακλή για το «σκάθαρης» υποστηρίζει ότι «μόνο ο Γιαννούλς Ντάμπλιας τα κατάφερνε να προμηθεύεται καθάριο ψωμί» (σιταρένιο).

                                                         

 

ΕΙΚΟΝΕΣ-συγγενείς της Καλής

                          Οι δυο αδερφές Καλή και Σοφία (στη μέση). Αριστερά η Σοφία, 
                          δεξιά η Καλή). Προφανώς στην ταβέρνα του Ηρακλή Δάμπλια 
                                      (Κατερίνη, αρχές δεκαετίας του 1970)

Ο παπά Απόστολος Καλιαμπός με την παπαδιά Καλή. Η φωτογραφία είναι βγαλμένη το καλοκαίρι του 1971 στο καράβι "Καφαλληνία" (Πάτρα-Σάμη). Προορισμός το Αργοστόλι για να δουν το γιο τους που υπηρετούσε ως Γραμματέας στη Μητρόπολη Καφαλληνίας. Έπρεπε να δουν και τον Δεσπότη αοίδιμοΠροκόπιο (Μενούτη). 

                Οι γονείς της Καλής Ιωάννης Δάμλιας και Όλγα το γένος Γερομιχαλού.
  

                                    Γιώργος Ιωάννου Δάμπλιας, αδερφός της Καλής

τραγούδι: Κάτω στην αγορά

 

Το 1996 γίνεται συζήτηση με τον συμπατριώτη Θωμά Γερομιχαλό του Ιωάννη (1934-2015) στο σπίτι του στα «Πλατάνια» της Σκοτίνας. Η συζήτηση στρέφεται γύρω από το δημοτικό τραγούδι. Το τραγούδι που αναφέρεται παρακάτω, σημειώνεται όπως ακριβώς ακούστηκε από την ντοπιολαλιά του Θωμά.  

                                            Κάτου στην αγουρά

                                               (αργό)

                   

                                     Κάτου στην αγουρά,

                         λε κάτου στην αγουρά,

                                     και στα ψηλά  τα παραθύρια

                                    Τασούλα κάθιτι.

                                    Τασούλα κάθιτι,

                                    λε Τασούλα κάθιτι,

                        γυαλί κρατεί στά χέρια

                                    τα κάλλη της τηρά.

                                    Τα κάλλη της τηρά,

                                    λε τα κάλλη της τηρά,

                                    και τα μαύρα της μάτια βλέπει,

                        ματάκια  λιόμαυρα.

Με τη γλυκύτατη φωνή του, ο Θωμάς Γερομιχαλός, γνωστός ως “Θωμάς τζ Βάιας”, 

            τραγούδησε το αργό ερωτικό αυτό τραγούδι στη συντροφιά της ΕΡΤ (28. 9. 1971) 

            στη Σκοτίνα (Μακεδονικό Συγκρότημα με 
 επικεφαλής τον ξακουστό Μανόλη 

            Παπαγεωργίου)*. Το χαρακτηριστικό στη μελωδία  των στίχων φαίνεται καθαρά στις 

            αλλαγές ανάμεσα στο χρωματικό και διατονικό γένος (βυζαντινή μουσική). 

            Παρατηρούμε, δηλαδή, πως, ενώ το τραγούδι ακούγεται σ’ όλη τη στροφή στο χρωματικό 

            στυλ, η παρεμβολή της διατονικής γραμμής στο δεύτερο -πάντα-  στίχο δίνει μιά 

            ξεχωριστή χάρη κι ομορφιά. Ακούς, λχ, τη φράση «στα ψηλά τα παραθύρια» 

            κι αμέσως νιώθεις αλλαγή  «στουν ουχό» (στον ήχο). Η ποικιλία  στη μελωδία 

            ζωηρεύει το άκουσμα.

            ----------

            Σημείωση 1.  Ο Δημητρός Παπαγεωργίου του Θεοχάρη συμπληρώνει:

                 

                                                                         Και ποιός θα σας χαρεί

                                                                         και ποιός θα σας φιλήσει.

                                                                         Γιαννάκης δεν είν’ ιδώ

                                                                         πάσι στη Σαλουνίκη,

                                                                         πάσι να παντριφτεί,

                                                                         οβριουπούλα για να πάρει.

                                                                         - Χρόνους να μη ντουν βρεί! 

           σημείωση 2. για τα λιόμαυρα μάτια ο Ν. Καζαντζάκης σε "ένα τραγουδάκι περιπαιχτικό" 
           θα σημείωνε: "Αυτά τα μαύρα μάτια που με κοιτάζουνε χαμήλωνέ τα, φως μου. 
           γιατί με σφάζουνε..." (αναφορά στον Γκρέκο, τ. α. σελ. 110, Έθνος).

            ----------

         * λεπτομέρειες για τον καλλιτέχνη βλέπε ιστοσελίδα:

            kaliampos-ioannis-skotina.blogspot.com, ανάρτηση 1.12.13.

          ----------

          Άμεσοι συγγενείς

           Θωμάς, σύζυγος; παιδιά του Θωμά:

           Α. Μήτρος

           Β. Γιάννης

           Γ. Γρηγόρης

           Δ. Μίχος                

           Ε. Καλλιόπα

           ΣΤ. Φανιώ

            Α. Οικογένεια του Μήτρου

            Μήτρος, σ. Κατίνα από Λιτόχωρο, θυγατέρα «τ’ παπά  Σωτήρ’». Παιδιά του Μήτρου:

            1. Βασιλεία, σ. Διονύσης Γαβρής (1925-2003)

            2. Μίχος, σ. από Ταγαράδες (κόρη Κατίνα).   

            3. Βαγγέλης (1928-), σ. ξ.-Γερμανία

            4. Βασίλης  (1931-), σ. ξ-Θεσ/νίκη       

            5. Γιώργος  (1934-), σ. ξ

            6. Χρήστος  (1938-), σ. από ξένα 

            7. Στάμω (1939-), σ. Μανόλης Παπαζιώγας     

            Β. Οικογένεια του Γιάννη

             Γιάννης, σ. Ουρανία Τσιαπάρη. Παιδιά του Γιάννη:

            1. Θωμάς, σ. Βάια Στύλου-Μπίκα (παιδιά τους: Μάχη, Γιάννης, Αποστόλης, Ράνια).                           

            2. Νίκος, σ. Καλή «ντ’ Γίαν’ ντ Γιργουλά» (παιδιά: Γιάννης, Γρηγόρης, Θανάσης, Ουρανία).

            3. Τάσιος, σ. Στάμω «τ’ Μήτσ’ τ’ Κουκουσά». Παιδιά:  Ουρανία, Δημήτρης,     Γιάννης, Λενιώ).

                              

            Γ. Οικογένεια του Γρηγόρη

            Γρηγόρης, σ. Βάια από Νιζιρό (παιδιά: Θωμάς-«Σαλέας», Μανόλης, Τούλα).

            Δ. Οικογένεια του Μίχου

             Μίχος, σ. τς Πηνέλους τ’ Κουτσιβού (παιδιά: Θωμάς, Μανόλης, Οδυσσέας, Βαγγελιώ).

             Ε. Οικογένεια Καλλιόπας

              Καλλιόπα, σ, Απόστολος Σκρέτας

             ΣΤ. Οικογένεια Φανιώς

             Φανιώ, σ. Αθανάσιος Στύλος

             ---------

             ΕΙΚΟΝΕΣ:

             

                                                      Γιάννης Γερομιχαλός και Ουρανία Τσιαπάρη

                                           Γιάννης Στύλος (Μπίκας) και Τριανταφυλλιά Γκόρη

   

                                                 Ο Θωμάς ("θεριό") σκότωσε το θεριό (λύκο).

                                 Στη δεκαετία του 1950 ο λύκος αυτός κατασπάραξε το χωριό 

                               σκορπίζοντας το θανατικό (λεπτομέρειες σε προσεχή ανάρτηση).

                  

   

                                                     Στα πρόθυρα του θανάτου Θωμά και Βάιας,

                                                πρόλαβα να τους αγκαλιάσω στο ντιβάνι της αυλής

       

Τραγούδι: «ι Κουσταντίνους ι μικρός»

       Στιγμές ευθυμίας μας φέρνει στο νου «ι Κουσταντίνους ι μικρός». Το τραγουδάνε, συνήθως, κατά την μεταπασχαλινή περίοδο. Το συναντούμε σε διάφορες παραλλαγές, ανάλογα με την περιοχή. Περισσότερο το ακούμε στα νησιά του Αιγαίου, στη Θράκη και Μακεδονία. Μας θυμίζουν πολεμικά κατορθώματα (ακριτικά άσματα), χαρές του γάμου, αρραβωνιάσματα, πανηγυρικές εκδηλώσεις. Στη Γκιουμουλτζίνα* της Θράκης, λογουχάρη, ακούμε το τραγούδι με τίτλο «ι Κουσταντής»:

                         “Ι Κουσταντής ι λιό μικρός**, του άξιου παλληκάρι,

                         τουν πρώτου χρόνου στου σπαθί, του δεύτιρου δουξάρι,

                         τουν τρίτουνι καυκήστηκε «κανένα δε φοβούμι,

                         μηδέ τούρκου, μηδέ ρουμνιό, ούδι τουν βασιλέα..." (Ν. Γ. Πολίτης).

          Στη Σκοτίνα Πιερίας «ι Κουσταντίνους ι μικρός» φαίνεται να έχει κάποια ομοιότητα με τον «Κουσταντή» της Θράκης. Στο χρώμα και ύφος της μουσικής συγγενεύει πολύ με εκείνο των 

 νησιών του Αιγαίου. Αυτό δείχνει, πως στα παλιότερα χρόνια η Σκοτίνα είχε μεγάλη επικοινωνία με τους νησιώτες. Αυτοί φέρνανε εμπορεύματα και άραζαν τα καράβια στην παραλία του χωριού. Έτσι, εξηγείται το γεγονός, ότι στα πανηγύρια του τόπου σπάνια βλέπουμε τσάμικο ή ηπειρώτικο χορό.

          Σημειώνω τους στίχους του τραγουδιού, όπως το λεν στη Σκοτίνα:;

                           Ι Κου ,μωρέ,  ν’ ι Κουσταντίνους ι μικρός (2)

                           ι μικρουχαϊδημένους (2).

Μικρόν, μωρέ, μικρόν τουν έχ’ η μάνα του

μικρόν κι η αδιρφή του.

Μικρόν τουν αρραβώνιασαν

μικρή βασιλοϊπούλα.

Κι ακάλιασαν τα 99 χουριά

τα δέκα βιλιέτια,

μα του “Χριστός Ανέστη-”

τα δέκα βιλιέτια.

Μα του “Χριστός Ανέστη”,

ακάλιασαν κι τουν Τούρναβο

κι τη μισή τη Λάρσα.

“Μα το “Χριστός Ανέστη”

ακάλιασαν και τα Φέρσιλα

κι βγήκι αντρουπιασμένους,

Μα το “Χριστός Ανέστη”.

----------

* Γκιουμουλτζίνα: έδρα τουρκ. διοίκησης ώς το 1912 (Κομοτηνή).

** λιό μικρός: έτσι λέγεται στα ακριτικά άσματα ο Μικροκωσταντίνος.

----------

Σημείωση: το τραγούδι μου θυμίζει τα χοροστάσια του χωριού (προπολεμικά χρόνια), όπου στο ξεφάντωμα την πρωτιά είχε «ι Κουσταντίνους ι μικρός». Στη απαλνή -Άνω- Σκοτίνα ο κόσμος χόρευε α) στον «Πλάτανο» -πλατεία- και β) στην αυλή «τς Στύλινας». Στην ακατνή -Κάτω- Σκοτίνα τα κυριότερα «χροστάσια» βρισκότανε α) στο Κοτσέκι (πλατεία), β) «στουν Αγιώρ» (περίβολος του ναού) και γ) στο πλάτωμα «τζ Βασίλας» (απάνω γειτονιά).

τραγούδι: "διντρουλάκι μου"

                                               Νυφιάτκα-γαμπριάτκα

       

          Η Όλγα Καρκαφίρινα (1907-1997), η γνωστή στη Σκοτίνα Βασίλινα Καρκαφίρινα (το γένος Κοτσιβού) μου δίνει συνέντευξη στις 5.3.1982. Την επισκέφτηκα στο σπίτι της στη Χαριλάου-Θεσσαλονίκη. Εκείνο το βράδυ μάγεψε όλη τη συντροφιά. Φυσική η φωνή της. Απαλό το μέλος. Ύφος γλυκό και σταθερός ο τόνος. Να χαίρεσαι να ακούς. Τραγούδησε τραγούδια νυφιάτικα-γαμπριάτικα. Τραγουδούσε και εξηγούσε:

1. πλευρά της νύφης

Όταν η νύφη "κινάει να φύγει" λέει στη μάνα της:

Χόρτασι μάνα μ' ισύ κι αυλή σου,

να μι θυμηθείς του καλουκαίρι

για ζιστό ψουμί, για κρυό νιρό.

          Τελειώνοντας το τραγούδι, η νύφη "προσκυνάει", δηλ. σκύβει με πολύ σεβασμό, "φιλάει" το χέρι της μάνας της. Η μάνα την αγκαλιάζει φιλώντας την στο πρόσωπο. Τα δάκρυα, ποτάμι. Μαζί "λιγώνονται" όλοι οι "ακαλιασμένοι".

2. πλευρά του γαμπρού:

Το συναίσθημα -οπωσδήποτε- διαφορετικό από εκείνο της μάνας της νύφης. Εδώ η μάνα του γαμπρού παρουσιάζεται σα "ρήγισσα" καμαρωτή ολότελα, που το καμάρι της παντρεύεται, μπαίνει σε μια καινούργια φάση της ζωής.

          Η θεια Βασίλινα στη συνέχεια το γυρίζει στο χορευτικό:

Δέντρου διντρουλάκι μου

δέντρου είχα στην αυλή μου

δεν του ξέρου τι λουγιό 'ταν.

Πράσινα ήταν τα φύλλα

κι γαλάζια τα κλουνάρια.

Κόρη κάθιτι στουν ίσκιου

κι κιντάει χρυσό μαντήλι.

  

Κέντα κόρη μ΄του μαντήλι

κι κανέναν μη ντου δώσεις.

Μόν' ιμένα να του δώσεις,

μόν' ιμένα του λιβέντη.

----------

Κοτσιβαίοι

Ι. ΚΟΤΣΙΒΟΣ Αθανάσιος, σύζυγος Γραμματή, κορίτσι τς μανιάς Μακασού

παιδιά:

Α. Όλγα, σύζυγος Βασίλης Καρκαφίρης

Β. Μαρία, σ. Απόστολος Τράντας-Μπατζιόλας

Γ. Ουρανία, σ. Δ. Νικολός

Δ. Κακάλης-Θεοχάρης (1904), σ. α) Ουρανία Μήτρου Πινακά

          β) Ουρανία Ι. Γερομιχαλού-Τσιαπάρη

          παιδιά:  1. Αθανάσιος, σ. Αθηνά Αντ. Χριστινόπουλου                           

2. Χαράλαμπος, σ. από Λάρισα          

3. Κατίνα, σ. Νάσιος Ι. Στύλος                      

4. Κώτσιος,

         

Ε. Θωμάς (1915-1998;), σ. Φωτεινή Ν. Δάμπλια

          Παιδιά: 1. Νάσιος (1949-)

                    2. Νικόλαος (1944-)         

                        3. Λάκης

ΙΙ. ΚΟΤΣΙΒΟΣ

Α. Στέργιος, σ. Καλλιόπα Απ. Γανωτή-Κουντουλέμινα

          Παιδιά:

          1. Όλγα (1926), σ. Θωμάς Χριστινόπουλος-Τσιάνος

          2. Πινέλου (1910), σ. Μίχος Θ. Γερομιχαλός

          3. Θωμάς, σ. Μαριγούλα Αστ. Γεργολά

          4. Παρασκεώ, σ. Κώστας, σ. Κώστας Καλαμάρας-Ντιλιγιάννης

Β. Γιάννης-Ταρίτας,  σ. Μάνινα (Σταματούλα;)

          Παιδιά:

1. Στέργιος (1919-2000;)

            Παιδιά: α) Γιάννης, β) Τάκης, σ. Χρυσούλα Πινακά, γ)….δ)….ε) Καλλιόπα, σ. Διον. Γεργολάς

ΙΙΙ. ΚΟΤΣΙΒΟΣ                                                                         

Α. Ιωάννης-Καρακούσης, σ. Ζαχαρία από Πούρλια

           

            παιδιά: 1. Γραμματή, σ. Δ. Απ. Μαρνέλας

                    2. Καλούδα, σ. Διον. Καραμανόλας

                    3. Αθηνά, σ. Γ. Μηλιόπουλος από Ελαφίνα

                    4. πέθανε

Β.  Αντριάς, δεν άφησε παιδιά

ΙV. ΚΟΤΣΙΒΟΣ

Α. Θωμάς, σ. Λιλιώ (Μαρία;)

          Παιδιά:

         

1. Νικόλαος, σ. Όλγα Αθ. Καλαμάρα

          Παιδιά: α. Αθανάσιος, σ. Βάια Κακάλη  Στύλου (Μπίκα)

2. Βασίλης, σ. Βάια χήρα Χρηγορίου Γερομιχαλού

3. Όλγα, σ. Ν. Τζιόλης (Παραμύθας)

4. Καλλιόπα, σ. Θωμάς Σακελλάρης